7e etappe, Kaltern naar Andalo
Zo, lekker geslapen in de buitenlucht. Toen we binnen kwamen rook het lekker muf. Eerst, zoals elke morgen een lekker ontbijtje met broodjes en een bakkie yogurt met musli. In het startvak stonden we gelijk al vol in de zon en was het lekket warm. We begonnen eerst, zoals bijn elke eerste klim met asfalt die overgaat in een schotterweg. Het klimmetje van vandaag was een 22 km en je kon dus gelijk weer goed aan de bak. We reden lekker en haalden echt veel teams in. Wat je nog in de benen hebt na zoveel dagen koersen. De afdaling was ook weer erg afwisselend, met asfalt, schotter en veel stukken wandelpad wat het weer erg uitdagend maakte. Het tussenstuk was veel fietspad waar je dus moest zorgen dat je in een groepje zat want dan kon je mooi samenwerken. Op 10 km voor de finish was er nog een mooie schotterklim door het bos van 8 km daar zaten hele stijle stukken in. Op sommige stukken lag wat veel los grind waardoor je weinig grip had en dus moest lopen. Laatste paar km door het bos waar de snelheden weer richting de 35 gingen. Vandaag echt een lekkere etappe gereden en een 63e plaats gehaald. Het was wel weer extra leuk omdat we een grote fanclub bij de finish hadden. Monique en Ties, mijn schoonouders, ouders en mijn broer. Ze waren gelukkig optijd. We hadden vandaag een lekkere douche in een sporthal. Het leek wel of ze het water uit een ijsmeer opgepompt hadden, wat was het koud. Vandaag nog effe leker een pilsie gepakt op het terras. Weer lekker slapen in een grote sporthal. Ik lig deze nacht naast Robocop, een Ier met 1 arm helemaal in het gips. Hij had geen oordoppen maar zijn oren dicht geplakt met ducktape. Tja, dat kan ook.
